كز مشرق خيال دميده ست آغاز مي كنم

من با تو مي نويسم و ميخوانم

من با تو راه ميروم و حرف مي زنم

وز شوق اين محال،كه دستم به دست توست!

من به جاي راه رفتن،پرواز مي كنم!

آن لحظه كه مات در انزواي خويش

يا در ميان جمع خاموش مي نشينم،

موسيقي نگاه تو را گوش مي كنم

گاهي ميان مردم،در ازدحام شهر

غير از تو، هر چه هست فراموش مي كنم.......

،فقط عشق به توست .

 اگه لذتی از زندگیم می برم

، فقط عشق به توست .

زندگی من فقط به این عشق بستگی داره

 ، اگه نباشه زندگیم تباهه .

زندگی من فدای اون یه نگاه عاشقانه تو .

اگه یه روز احساس کنم عشقم به تو کم شده

 ، مطمئن باش دیگه منو نمی بینی .

اگه عشق برات معنی بشه منو بهتر درک میکنی .

جوانه عشق من اونوقت شکوفا میشه که با من باشی .

پس به امید آن روز عاشقانه که با هم باشیم

اين‌‌جا برای از تو نوشتن هوا کم است

 دنيا برای از تو نوشتن مرا کم است

 اکسير من! نه اين‌که مرا شعرِ

 تازه نيست من از تو می‌نويسم

 و اين کيميا کم است سرشارم از خيال،

 ولی اين کفاف نيست در شعرِ من

حقيقتِ يک ماجرا کم است ...

 خونِ هر آن غزل که نگفتم به پای توست

 آيا هنوز آمدنت را بها کم است........

کسي را که دوســــش داري ازش بگذر

 اگه قسمت تو باشه بر مي گرده ،

اگر هم بر نگشت حتماً از اول مال تو نــبـــوده

 پس بهتر که رفت سعي کن

به کسي که تشنه ي عشق است دل نبندي ،

 سعي کن به کسي که لايق عشق

است دل ببندي

 چون تـــشــنه ي عشق روزي سيراب خواهد شـــد.

بي تو ديگه صدام در نمي ياد

 اگه بدوني كه شب خواب سراغم نمي ياد.

لحظه لحظه هايي كه بي تو مي مونم

 غريب و تنها مي مونم ، ميشينم كنار پنجره

به اميد غروب اين هواي

از خدا مي خوام اين قطره رو نگاه كنه

عشق اونو برگردونه به اين خونه

اگه نياي از خودم بي خود ميشم

رسواي اين و اون ميشم .

فداي اون چشم هاي تو

 نزار بسوزم از دوري تو .

 الان غصه تو كوله بارمه

يه عالمه دلواپسي هر جا برم دنبالمه.

سرنوشت غربت را برام نوشت

، زخم و ترك را رو قلب من گذاشت .

هر زخمي مي دونمم كه خوب ميشه اما مرهم اون بايد پيدا بشه .

 مرهم زخم هاي من اي نازنين

 ، بر گرداي خلق فرين .

صد بار مردم و زنده شدم تا عاقبت مغلوب اين دلم شدم

 مي يام به دنبالت هر جا كه هستي

 تا باشي شاهد عشق من اي سرخ مستي

 . مي خوام بگم عاشق مي مونم

 هر چي بشه باهات مي مونم .

از دورترين نقطه ترديد

از بلند ترين نقطه كوه

و سبزترين برگ

و از هر چيز ديگر بلندتر

صدايت ميزنم و ميگويم

دوستت دارم

اي تنها بي همتا

می نويسم آری من می نويسم از عشق،

برايت حرف می زنم تا تو باور کنی چقدر دوستت دارم،

عشق را معنا می کنم تا تو بفهمی معنای عشق من، تويی.

من زندگی ميکنم تا تو بدانی برای تو زنده ام

ای تمام زندگيم

مرگ من روزی فرا خواهد رسید

در بهاری روشن از امواج نور

در زمستان غبار آلود و دود

یا خزانی خالی از فریاد و شور

مرگ من روزی فرا خواهد رسید

روزی از این تلخ و شیرین روزها

روز پوچی همچون روزان دگر

سایه ای ز امروزها و دیروز ها

ناگهان خوابی مرا خواهد ربود

من تهی خواهم شد از فریاد درد

خاک می خواند مرا هر دم به خویش

می رسند از ره که در خاکم نهند

آه شاید عاشقانم نیمه شب

گل به روی گور غمناکم نهند

در اتاق کوچکم پا می نهند

بعد من با یاد من بیگانه ای

در بر آئینه می ماند به جا

تار مویی نقش دستی .شانه ای

می رهم از خویش و می مانم ز خویش

هر چه بر جا مانده ویران می شود

روح من چون بادبان قایقی

در افقهای دور پنهان می شود

می شتابند از پی هم بی شکیب

روزها و هفته ها و ماه ها

چشم تو در انتظار نامه ای

خیره می ماند به چشم راه ها

لیک دیگر پیکر سرد مرا

می فشارد خاک دامن گیر خاک

بی تو دور  از ضربه های قلب تو

قلب من می پوسد آنجا زیرخاک

پسر گفت نه

دختر پرسيد  ميخواي تا آخر عمر كنارش بموني؟

پسر گفت نه

دختر پرسيد اگه از او ن جدا بشي گريه ميكني؟

پسر گفت نه

دختر آهي كشيدو اشك از چشماش جاري شد

پسر بازوهاي او را فشرد و گفت:

تو قشنگ نيستي بلكه زيبايي

من نميخواهم كه تا آخر عمر با تو بمانم

من نياز دارم كه تا ابد با تو باشم

اگه تو بري من گريه نميكنم من ميميرم

اگر كلمه دوستت دارم نمايشگر عشق خدايي من نسبت به توست

اگر كلمه دوستت دارم راضي كننده و تسكين دهنده قلبهاست

اگر كلمه دوستت دارم پايان همه جدايي هاست

اگر كلمه دوستت دارم نشانگر اشتياق راستين من نسبت به توست

اگر كلمه دوستت دارم كليد زندان من و توست

پس با تمام وجود فرياد ميزنم

دوستت دارم

دیگر کسی را دوست نداشته باشم
حتی به قیمت سنگ شدن
توبه می کنم دیگر برای کسی اشک نریزم
حتی اگر فصل چشمانم برای همیشه زمستان شود
چشمانم را می بندم
توبه می کنم دیگر دلم برای كسي تنگ نشود
حتی چند لحظه (!) قول می دهم
نام كسي را بر زبان نمی آورم
لبهایم را می دوزم
توبه می کنم دیگرعاشق نشوم
قلبم را دور می اندازم
برای همیشه
و به کویر تنهایی سلام می کنم...

 و تو قول خودت را به من داده بودي
بدون هيچ دلواپسي ...
و لي سرنوشت مهر برگشتي به نامه

 سر به مهر سرنوشتمان زد و

 تقدير عشقمان
 را به گروگان گرفت

بروبروبرو از پيش من برو

بروبروبرو من ديگه نمي خواهم تورو

بروبروبرو دوست ندارم تورو ديگه

بروبروبروقسم نمي خوروم تو رو

بروبروبرو نفرين نميكنم تور رو

بروبروبرو گريه نكن واسم برو

بروبروبرو دلم شكستي برو

دلت نسوزه برو

برو تنهام بزار برو

گفتي كه سير شدي از من

همون بهتر بذار برو

گفتي كه عاشق نبودي

همون بهتر عاشق نشدي

كاري كردي كه دلم

نمي خواد ببره اسم تو رو

اگه منو دوست نداري

چرا سربه سرم ميذاري

اگه عاشقم نبودي

چرا پا روي قلبم ميذاري

دلت نسوزه برو

برو تنهام بذار برو

كاري كردي كه دلم

نمي خواد ببره اسم تورو

نمي خواد ببره اسم تورو

برو برو برو سربه سرم نذار برو

برو برو برو پا روي قلبم نذار برو

بروبرو برو از تو بريم برو

بروبرو برو ديونم كردي برو

سوختم و ساختم به پات

همه هستيم دادم برات

حتي نمردي برام

تا كه من هم بميرم برات

هستم و خسته ام از تو

با كه  دلم رو نبستم به تو

خودت مي خواستي بري

همون بهتر بذار برو

همون بهتر بذار برو

2. گیرم بازم بیایی

3. میدونی

4. اشک

٫تو این غبار ٫تواین سکوت ٫چه  بی صدا ٫نفس نفس

از این نامهربونی ها دارم از غصه می میرم٫

رفیق روز تنهایی یه روز دستاتو می گیرم

٫تو این شب٫گریه می تونی پناه هق هقم باشی

٫تو ای همزاد هم خونه چی می شه

عاشقم باشی

تو ای پایان تنهایی پناه آخر من باش ٫تو این شب مرگی

پاییز بهار باور من باش ٫بزار با مشرق چشمات

شبم روشن ترین باشه ٫می خوام آئینه ی خونه با چشمات هم

نشین باشه.

حيفِ لحظهِ هاي خوبي كه براي تو گذاشتم

حيفِ غصه اي كه خوردم، چون ازت خبر نداشتم

حيفِ اون روزا كه كلي ناز چشماتو كشيدم

حيفِ شوقي كه تو گفتي داري اما من نديدم

حيفِ حرفاي قشنگي كه براي تو نوشتم

حيفِ رويام كه واسه تو از قشنگياش گذشتم

حيفِ شبها كه نشستم با خيالت زير مهتاب

حيفِ وقتي كه تلف شد واسه ديدن تو، تو خواب

حيفِ با وفايي من، حيفِ عشق و اعتمادم

حيفِ اون دسته گلي كه، توي پاييز به تو دادم

حيفِ فرصت هاي نْقرُم، حيفِ عمرم و دقيقه م

حيفِ هر چي به تو گفتم، راس راسي حيفِ سليقم

حيفِ اشكايي كه ريختم واسه تو دم سپيده

حيفِ احساس طلائيم، حيفِ اين عشق و عقيده

حيفِ شاديم توي روزي كه ميگن تولدت بود

حيفِ عاشقيم كه گفتی اولش كار خودت بود

حيفِ اون همه قسم ها كه به اسم تو نخوردم

حيفِ نازي كه كشيدم چون كه طاقت نياوردم

حيفِ اون كسي كه دائم عاشقم بود توي رويا

حيف كه تو از راه رسيدي اونو دادمش به دريا

حيفِ قلبم كه يه روزي دادمش دستت امانت

حيفِ اعتماد اون روز، حيفِ واژه ي خيانت

حيفِ اون همه دعاهام، واسه ي تو شب يلدا

حيفِ اون چيزي كه گم شد، ديگه ام نميشه پيدا

حيفِ اون شبي كه گفتم پيش تو كُمِه ستاره

حيفِ اون حرفا كه گفتی، گفتم اشكالی نداره

از عاشق دل خسته جدايي نكنيد

يا اينكه وفا كنيد تا آخر عمر

يا اينكه از اول آشنايي نكنيد

عاشق نبودی تو من عاشقت بودم

در قبله گاه عشق بودی تو معبودم

آرام وآسوده در خواب خوش بودی

یک لحظه من بی تو هرگز نیاسودم

من با نفسهایم نام تو را خواندم

کاش ای هوس بازم با تو نمی ماندم

روزی که می گفتی من با تو می مانم

روزی که دانستی من بی تو می میرم

روزی که با عشقت بستی به زنجیرم

بازنده من بودم این بوده تقدیرم

خوش باوری بودم پیش نگاه تو

هر دم زچشمانت خواندم کلامی نو

عشق تو چون برگی در دست طوفان بود

دل کندن و رفتن پیش تو آسان بود

روزی به من گفتی دیگر نمی مانم

گفتم که می میرم گفتی که می دانم

باور نمیکردم هرگز جدایی را

آن آمدن با عشق این بی وفایی را

توو شهر روياهام منو رها کرد.

اوني که مي خواستم منو برد از ياد و رفت پيش اون کس که دلش مي خواد و زد زير عشقش که يادش نياد و مثه همه آدما بي وفا شد.

اوني که مي خواستم منو تنهام گذاشت رفت

آسمون ابری شده ستاره خوابِ نازنین،

 لذت یکی شدن با توسرابِ نازنین،

 دریا تو نگاه تو قشنگ وآبی تر میشه

 اما سهم من ازش فقط یه خوابه نازنین،

همیشه قسمت من ازت یه خوابه نازنین

همیشه بودن تو برام سراب نازنین

در تاریکی شب سه شمع روشن کردم.

 اولی برای بودنت

دومی برای دیدنت

سومی برای بوسیدنت

و در آخر همه را خاموش کردم

 برای در آغوش کشیدنت

برايت حرف می زنم تا تو باور کنی چقدر دوستت دارم،

 عشق را معنا می کنم تا تو بفهمی معنای عشق من، تويی.

 من زندگی ميکنم تا تو بدانی برای تو زنده ام ای تمام زندگيم

دلم برای تو تنگ است کاش این روزها بیشتر کنار من بودی

چون آماده رفتنم از این دنیا ولی چه گویم که قلبم طاقت دوری از تو را ندارد

ازتوسینه دل میخواد ناله کنه
دل از قفس پریده جزسیاهی رنگی ندیده
همه حرفاش توهستی دل از هرجابریده
حالا دستام بی توسرد بس که بی تو گریه کردم
گونه هام خیس ازاشکام بس که بی تو تک وتنهام