اين جها ن پر از صد اي حركت پاهاي  مردمي است

 كه هم چنان كه

تو را مي بوسند طناب دار تو را مي بافند

بروبروبرو از پيش من برو

بروبروبرو من ديگه نمي خواهم تورو

بروبروبرو دوست ندارم تورو ديگه

بروبروبروقسم نمي خوروم تو رو

بروبروبرو نفرين نميكنم تور رو

بروبروبرو گريه نكن واسم برو

بروبروبرو دلم شكستي برو

دلت نسوزه برو

برو تنهام بزار برو

گفتي كه سير شدي از من

همون بهتر بذار برو

گفتي كه عاشق نبودي

همون بهتر عاشق نشدي

كاري كردي كه دلم

نمي خواد ببره اسم تو رو

اگه منو دوست نداري

چرا سربه سرم ميذاري

اگه عاشقم نبودي

چرا پا روي قلبم ميذاري

دلت نسوزه برو

برو تنهام بذار برو

كاري كردي كه دلم

نمي خواد ببره اسم تورو

نمي خواد ببره اسم تورو

برو برو برو سربه سرم نذار برو

برو برو برو پا روي قلبم نذار برو

بروبرو برو از تو بريم برو

بروبرو برو ديونم كردي برو

سوختم و ساختم به پات

همه هستيم دادم برات

حتي نمردي برام

تا كه من هم بميرم برات

هستم و خسته ام از تو

با كه  دلم رو نبستم به تو

خودت مي خواستي بري

همون بهتر بذار برو

همون بهتر بذار برو

بعد تو قسمت من فقط مرگه

ابتداي يک پريشاني است حرفش را مزن

گفته بودي چشم بردارم من از چشمان تو

چشم هايم بي تو باراني است حرفش را مزن

آرزو دارم که ديگر بر نگردم پيش تو

راهمان با اينکه طولاني است حرفش را مزن

دوست داري بشکني قلب پريشان مرا

دل شکستن کار آساني است حرفش را مزن

خورده اي سوگند روزي عهد ما را بشکني

اين شکستن نا مسلماني است حرفش را مزن

حرف رفتن مي زني وقتي که محتاج توام

رفتنت آغاز ويراني است حرفش را مزن

مرگ من روزی فرا خواهد رسید

در بهاری روشن از امواج نور

در زمستان غبار آلود و دود

یا خزانی خالی از فریاد و شور

مرگ من روزی فرا خواهد رسید

روزی از این تلخ و شیرین روزها

روز پوچی همچون روزان دگر

سایه ای ز امروزها و دیروز ها

ناگهان خوابی مرا خواهد ربود

من تهی خواهم شد از فریاد درد

خاک می خواند مرا هر دم به خویش

می رسند از ره که در خاکم نهند

آه شاید عاشقانم نیمه شب

گل به روی گور غمناکم نهند

در اتاق کوچکم پا می نهند

بعد من با یاد من بیگانه ای

در بر آئینه می ماند به جا

تار مویی نقش دستی .شانه ای

می رهم از خویش و می مانم ز خویش

هر چه بر جا مانده ویران می شود

روح من چون بادبان قایقی

در افقهای دور پنهان می شود

می شتابند از پی هم بی شکیب

روزها و هفته ها و ماه ها

چشم تو در انتظار نامه ای

خیره می ماند به چشم راه ها

لیک دیگر پیکر سرد مرا

می فشارد خاک دامن گیر خاک

بی تو دور  از ضربه های قلب تو

قلب من می پوسد آنجا زیرخاک

نوشتم درد بود