حكمت

گفتم، به من "نگاه" كن

گفتي "جلوه"اي نمي بينم

گفتم "كلام را گوش" كن

گفتي من را" سنگ صبور خودت" پنداشته اي !؟

گفتم "نوشته هايم" را بخوان

گفتي مگر آنها را" زيبا" پنداشته اي !؟

گفتم به تو "عادت" كرده ام

گفتي مگر "من را تا بحال" داشته اي!؟

گفتم بيا "هم سفرم" شو

گفتي مگر من را "غريب "پنداشته اي !؟

گفتم" لحظه هايم" را بي تو چه كنم

گفتي ، از اين " لحظه ها زياد"  داشته اي!؟

گفتم لااقل من را" مجنون" خطاب كن

گفتي مگر من را "ليلي خود" پنداشته اي !؟

گفتم" انصافت" كجا رفت

گفتي مگر من را "عادل" پنداشته اي!؟

گفتم ، گفتم" نديدنت" را چه كنم؟

اين بار با تعجب گفتي:

مگر من را" نياز" داشته اي

گفتم يعني بايد" برم دنبال عشق ديگري"!؟!!؟

با طعنه گفتي :

"مگر من را دوست داشته اي !؟"

ولي چند لحظه بعد

و اين بار انگار انصافت برگشته بود گفتي :

"مگر من را دوست داشته اي !؟"

الهي، الهي، الهي، الهي، الهي، الهي

الهي، الهي، الهي، الهي، الهي، الهي

حكمت ها را به ما بياموز

Happy Valentine

خدانگهداري كنم

فرصت نشد بمونم از تو نگهداري كنم

گفتم اگه ببينمت دل كندنم سخت برام

اگه  يك وقت بگي نرو رفتن پر از درد برام

گفتم صداتو نشنوم نديده از پيشت برم

پشت سرم زاري نكن

چي كار كنم مسافرم

من ميرم ولي باز تو بدون هميشه ياد تو

از خاطر من فراموش نميشه

گل من

خوب ميدوني بي تو تك و تنهام عزيزم

اگه تو نباشي من مي ميرم

من ميرم ولي باز تو بدون هميشه ياد تو

از خاطر من فراموش نميشه

گل من

خوب ميدوني بي تو تك و تنهام عزيزم

اگه تو نباشي من مي ميرم

نامه را تا تهش بخون

گريه نكن طاقت بيار

نامه رو خط خطي نكن

اين دو جمله رو هم دووم بيار

باور نكن يك بي وفام

نامه ميذارم و ميرم

قسمت زندگيم اينه

به كي بگم مسافرم

سهم من از تو دوري

تو لحظه هاي بي كسي

قشنگي قسمت ماست كه ما به هم نمي رسيم .

من ميرم ولي باز تو بدون هميشه ياد تو

از خاطر من فراموش نميشه

گل من

خوب ميدوني بي تو تك و تنهام عزيزم

اگه تو نباشي من مي ميرم

هميشه زنده مي مونه با ياد تو ترانه هام

منو ببخش اگه بازم اشكام چكيد رو نامه هام

ديگه تموم شد فرصتها

خاطره هام پيشت باشه

نگرون خاطره ها نباش

خدا نگهدارت باشه

گرم وصمیمی مثل همیشه
زیبا و دلنشین مثل قدیسه آسمانی
حرفهایت را با حرفهایم درآمیختی
کنارت بودم چشم بسته به روی تمام شیرازه زندگی ام
دستانت را لمس کردم
چه دستان گرمی کاش زودتر پیدایشان می کردم
دستانی که 9 ماه آرزوی بوئیدن و بوسیدنش را داشتم
چشمانم را با چشمانت درآمیختی
کجایند آن چشمها که نظاره کنند مرگ تدریجی بی کسش را؟
کجایند آن چشمها که نظاره کنند جهنم سرد شعله کشیده تحملم را؟
یادم آمد که به تو گفتم چه کنیم
گذرمان از گذرگاه گزند مردمان نگذرد؟
و تو گفتی می خواهمت
یا نه اینطور گفتی:
گفتی پیمان می بندم با پیمان که تا زمان پیمان ، پیمانم را نشکنم.....
گفتم چطور؟
گفتی ارزشش را دارد عزیز دل....
و من گول حرفهای چون عسل شیرینت را خوردم!!!!!!!!!!
بگذریم ، کجا بودیم؟
آنجا که چشمهایت ، چشمهایم را به خود کوک زده بود!
آنگاه که لبانم را بر لبانت گذاشتی
یادم نمی رود که چه شیرین بودند لبانت...
یادم نمی رود که آن لحظه آرزو می کردم بتوانم بگویم
دوستت دارم!!!
اما با کدام لبها سخن می گفتم؟!!!!!
کار دیگر کردم ...
به چشمانت خیره شدم و برای عشقمان قطرات اشکم را آرامانه به روی گونه هایم پاشیدم!!!
هرگز آن لحظه فراموشم نمی شود....

هرگز

تو را در آغوش بدون آغوشم گرفتم
دیگر حتی هیچ کسی را نمی دیدم...
مگر می شود دنیا در آغوشت باشد
و تو به آن بنگری؟
خدایم را شکر نعمتش دادم
اما خدایا خدایا تو به من نگفتی
وگرنه بیشتر نگاهش می کردم.......
حال از دست دادمش.............

همانگونه که ابدیت حیاتش را منکر می شود
سیراب زندگی شدم
ناگاه از زندگی تهی
هنوز که هنوز است منتظر جواب او هستم
خداوندم هنوز به من جواب نداده
می مانم.....
برای من صبر بازیچه شده است
می خوانم.......
از دوری تو ای عشق پاک زمینی من
تا آنگاه که مرگ را در آغوش بگیرم

نازنینم

برای آخرین بار برای تو بمیرم

گریه نکن که اشکات برای من یه درده

تحمل غم تو منو دیوونه کرده

هیشکی مثه من تو رو دوست نداره

اینو از تو چشام می تونی بخونی

تو بودی جونم و عمرم و کسی که می خواستم

قسم راستمو که می خوای بدونی

واسه ی عشق تو همه چی دادم

به جز غرورم و که اونم رفته به باد

بود و  نبودم و همه وجودم و واسه تو دادم

تو می گی منو نمی خوای

در دادگاه عشق  قسمم قلبم بود  وكيلم دلم و حضار جمعي از عاشقان و دلسوختگان

قاضي نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام كرد....

پس محكوم شدم به تنهايي و مرگ  كنار چوبه ي دار ا ز من

خواستند تا آخرين خواسته ام را بگويم و

من گفتم : به تو بگويند ... دوستت دارم

خدا رو میخوام نه واسه اینکه ازش چیزی بخوام

خدا رو میخوام نه واسه مشکل و حل غصه هام

خدا رو دوست دارم نه واسه جهنم و بهشت

خدا رو دوست دارم نه واسه زیبا و زشت

خدا رو میخوام نه واسه خودم که باشم یا برم

خدا رو میخوام نه واسه روزای تلخ آخرم

خدا رو میخوام نه واسه سکه و سکو یا مقام

خدا رو میخوام که فقط  تو رو نگه داره برام

خدا رو دوست دارم واسه اینکه تو رو بهم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشق بودن و یادم داده

خدا رو دوستدارم چون عاشقا رو خیلی دوست داره

خدا رو دوست دارم چون عاشقا رو تنها نمی زاره

خدا رو دوست دارم واسه اینکه هواسش با منه

خدا رو دوست دارم آخه همیشه لبخند میزنه

خدا رو دوست دارم واسه اینکه من و تو با همیم

خدا رو دوست دارم که میدونه ما عاشق همیم

کی دلش میاد با تو بد تا کنـــه

بسکه اون چشمای تو مهربونه

کی دلش میاد تو رو برنجونه

کی دلش میاد که تنهات بزاره

کی میتونه بگه دوستت نداره

توی این شبای بارونی و خیس

کی میتونه بگه دلتنگ تو نیست

بسکه چشمای تو پاک و روشنه

کی دلش میــــاد ازت دل بکنه

تو گوشم میگی که عاشق منی

باز داری حرفهای شیرین میزنی !!!

نه میتونم بگم بمون ....

اخه من اینجام رو زمین ....

توی ٫ تو اوج اسمـــون ....

بیشتری از یه ارزو ....

فرا تر از یه خواستنی ....

عشق تو ٫ تو خونه منه ....

یه عشق نا گسستنی ....

غربت بزرگترين درده ولي ترد شدن از اونم بد تره!
وقتي آدم بي گناه و فقط به خاطر...

 دلتنگم وفرصتي نيست براي دلتنگي

دلتنگم و آسمان بغض مرا نمي فهمد
دلتنگم و آشياني براي دلتنگي ام نيست
دل تنگم وهيچکس درد مرا نمی داند
دل تنگم
دل تنگم
و ديگر هيچ.......

بدان سنگینیه سنگ هم قشنگ است

اگر دنیای ما دنیای درد است

بدان عاشق شدن از بهر رنج است

اگر عاشق شدن پس یک گناه است

دل عاشق شکستن صد گناه است

شکستم بی صدا یک بار دیگر

خطا کردم من یک بار دیگر

دو چشم تو مرا از راه به در کرد

شکستم توبه را یک بار دیگر

التماس را توی چشمام دید و رفت

با همه خوبیهام بی وفا

رنگ غم به زندگیم پاشید و رفت

دیگه دل از همه دنیا سرده

کی میگه گریه دوای درده

بعد از اون چشم من دیگه خواب نداره

بس که گریه کردم چشام آب نداره

هر چی من بگم باز تمومی نداره

از غم و غصه هام

که حساب نداره

چه کنم ای خدا با دل شکسته

چه کنم با دلی که ز خون نشسته

میدونست مهرشو با جونم خریدم

دل بيداري ندارم

 دلم رو از غصه شكستن

حالا محتاجم و خسته

دلم رفته رفته شكسته